بسم الله الرحمن الرحیم
دعای افطار
«اَللّهُمَّ لَکَ صُمْتُ وَ بِکَ آمَنتُ وَعَلَیْکَ تَوَکَّلْتُ وَعَلى رِزْقِکَ اَفْطَرْتُ »؛
خدایا براى تو روزه گرفتم و به تو ایمان آوردم و بر تو توکل کردم و با روزى تو افطار کردم

و دعای بعد از افطار
سنت است هرگاه شخص روزه دار افطار نمود ذکر زیر را بخواند:

ادامه مطلب ...
این دعا در نیمه ی اول ماه مبارک رمضان و پس از نماز تراویح خوانده شده که کلمه ی مرحبا در اول آن نشان از اظهار فرح و خشنودی از فرا رسیدن ماه رمضان دارد.
اما پس از شب پانزدهم این کلمه (مرحبا) را به الوداع تبدیل میکنند.
کلمه ی الوداع بمعنی خداحافظی و بدرود گفتن است. چرا که با رسیدن به نیمه ی ماه رمضان، زمان خداحافظی با این ماه پر خیر و برکت نیز نزدیک تر می شود.
مَرْحَبَا مَرْحَبَا یَا شَهْرَ رَمَضَانَ مَرْحَبَا،
مَرْحَبَا مَرْحَبَا یَا شَهْرَ الخَیْرِ وَ البَرَکَةِ وَ الاِحْسَانِ مَرْحَبَا،
مَرْحَبَا مَرْحَبَا یَا شَهْرَ التَّرَاوِیْحِ وَ التَّسْبِیْحِ وَ التَّهْلِیْلِ وَ تِلاوَةِ القُرآنِ مَرْحَبَا،
فُتِحَتْ فِیْکَ اَبْوَابُ الجِنَانْ وَ غُلِّقَتْ
فِیْکَ اَبْوَابُ النِّیْرَانِ وَ سُلْسِلَتْ جُنُودُ الشَّیْطَانْ
اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا وَ وَالِدِیْنَا مِنْ عُتَقَاءِ شَهْرِ رَمَضَانْ وَ بِحُرْمَةِ القُرآنِ
وَ بِحُرْمَةِ مُحَمَّدِ نِ المُصْطَفَی صَلَّی اللهُ تَعَالی عَلَیْهِ وَ سَلَّمَ سَیِّدِ وُلْدِ عَدْنَانَ
آمِیْن
دانلود دعای «مرحبا یا شهر رمضان» (حجم 0.5 MB )
دانلود دعای «الوداع یا شهر رمضان» (حجم 0.9 MB)
دانلود کامل مرحبا و الوداع یا شهر رمضان در 27 ماه رمضان (حجم 1.65 مگ)
اَللَّهُمَّ إِنَّکَ عَفُوٌّ کَرِیمٌ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنَّا
اَللَّهُمَّ اجْعَلْنَا وَاجْعَلْ وَالِدِیْنَا مِنْ عُتَقَاءِ شَهْرِ رَمَضَانْ
اَللَّهُمَّ تَقَبَّلْ صِیَامَنَا وَقِیَامَنَا، وَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَتَقَبَّلْ تَوبَتَنَا،
اَللَّهُمَّ تَجَاوَزْ عَنْ تَقْصِیرِنَا وَأَعِنَّا عَلَى طَاعَتِکَ
اللَّهُمَّ اجْعَلْ عَمَلَنَا کُلَّهُ خَالِصَاً لِوَجْهِکَ الکَرِیمِ
وَاجْعَلْنَا مِنَ الْمَقْبُولِینَ عِنْدَکَ فِی هذَا الشَّهْرِ الْکَرِیمِ.
چقدر احمق و بی سوادند کسانی که اسامی و کلمات را از دریچه مذهب و تعصب می بینند و معنی های غلط از خودشان در می آورند.
به عنوان مثال تمامی فرهنگ لغت ها و حتی دهخدا و فرهنگ های عربی همه آنها "حمیرا " را به معنی (سرخ فام و زیبا )معنی کردند حالا بعضی بی سوادان چون از همسر پیامبرشان، عائشه متنفرند آن را به معانی دیگری ترجمه می کنند/ اوج تعصب و حماقت و تعفن در مغز و ذهنشان را نشان می دهند/
تعصب انسان بینا را کودن و مغزها را منجمد و ذهن و قلب ها را متعفن میکند . حال فرقی نمیکند که این تعصب نسبت به دین ، مذهب ، نژاد ، قوم ، رنگ و حتی فردی باشد . انسان متعصب برای مخفی کردن ضعف اجتماعی خود همواره در حال فرافکنی ، تهمت، افترا ، دروغپردازی و جعلسازی نسبت به منتقدان خویش است .
برخی اسامی بزرگان شیعه به نام های عُمَر، ابوبکر، عُثمان ، یزید، مُعاویه و ...
1-ابو عمرو عثمان بن سعید عمری اولین نایب خاص از نواب چهارگانه امام مهدی
2-ابوجعفر محمد بن عثمان بن سعید عمری (متوفای ۳۰۵ق)، دومین نایب خاص از نواب چهارگانه امام مهدی
3-آبان بن عثمان الاحمر بجلی، از دانشمندان و بزرگان شیعه است که در کوفه و بصره سکونت داشتهاست. وی از شاگردان موسی کاظم و جعفر صادق بوده و از اصحاب آنان به حساب میآمدهاست. وی از جمله اصحابی است که توسط رجالیون به وثافت معرفی شدهاست.
4-اَبوبَکْرِ بْنِ شَهابِ حَضْرَمی، فرزند عبدالرحمن بن محمد علوی حسینی (۱۲۶۲-۱۳۴۱ ق / ۱۸۴۶-۱۹۲۳ م)، عالم جامع الاطراف و اصلاحطلب. شهاب که در عنوان آمده است، شهابالدین احمد جد هفتم اوست که خود به علی عریضی فرزند امام صادق (ع) نسب میبرد (امین، ۲ / ۲۹۴؛ کتانی، ۱ / ۱۰۲).
5-حسین بن عثمان بن شریک عامری کلابی وحیدی، از شاگردان و راویان امام صادق و امام کاظم (علیهماالسّلام) و از محدثان در عصر امام کاظم (علیهالسّلام) بود.
6-حسین بن عثمان بن زیاد رواسی، از محدثان موثق شیعه در قرن دوم هجری قمری بود.
7-حسین بن عثمان احمسی بجلی کوفی، از اصحاب امام صادق (علیهالسّلام) و بنا بر نقل برخی از اصحاب امام کاظم (علیهالسّلام) و از محدثان شیعه در عصر امام کاظم (علیهالسّلام) بود.
8-ابوعبدالله حسین بن یزید بن محمد نوفلی نخعی کوفی، از اصحاب امام رضا (علیهالسّلام) و از محدثان، شاعران و ادیبان در عصر آن حضرت بود.
9- عُمَر بن حسن بن علی ، ازفرزندان امام حسن علیهالسلام که در کربلا حضور داشته است.
10-عُمَر بن جندب حضرمی از اصحاب امام حسین علیه السلام است که در کربلا به شهادت رسیده است.
11-عُمَر بن کعب انصاری یکی از شهدای کربلا می باشد.
12-اَبوبکر بن حسن (علیهالسلام) یکی از شهدای کربلا و از فرزندان امام حسن (علیهالسلام) است.
13-اَبوبکر بن حسین علیهالسلام از فرزندان امام حسین علیهالسلام و از شهدای کربلا است.
14-اَبوبکر از فرزندان امام علی (علیهالسلام) و از شهدای کربلا است.
15-بشیر بن عُمَر حضرمی از یاران شهید امام حسین (علیهالسلام) در کربلا است. زیارت ناحیه مقدسه : السّلامُ عَلی بِشْرِ بْنِ عُمَر الْحَضْرَمی
16-ابوموسی عُمَر بن یزید صیقل، از راویان امامی مذهب و از اصحاب امام صادق (علیهالسّلام) که از ایشان و به گفته برخی از امام کاظم (علیهالسّلام) حدیث نقل میکرد.
17-ابوعبدالله ابان بن عثمان کوفی احمر بجلی، محدّث، فقیه، ادیب و نسبشناس سده دوم و از اصحاب امام صادق (علیهالسّلام) میباشد.
18-عُمر بن مُطیع از یاران شهید امام حسین (علیهالسلام) در کربلا است. «اسرار الشهاده»، تألیف فاضل دربندى
19-عبدالله بن عمر کندی از یاران شهید امام حسین (علیهالسلام) در کربلا است. «اسرار الشهاده»، تألیف فاضل دربندى
20-عثمان بن علی (علیهالسلام) از فرزندان امام علی (علیهالسلام) است که در کربلا به شهادت رسیده است.
21-عثمان بن حنیف بن واهب انصاری اوسی، از یاران وفادار امام علیبنابیطالب (علیهالسّلام) بود.
22-معاویة بن عمار، از راویان مورد وثوق امام صادق (علیهالسلام) بود.
=============
ابوبکر یکی ا ز فرزندان امام علی و مادرش لیلی دختر مسعود است .
برادران امام حسین عزم میدان کردند تا در راه او بجنگند؛ اولین آنها ابوبکر پسر علی بن ابیطالب بود که نام او عبدالله یا عبیدالله بود.
برخی منابع او را اولین فرزند علی بن ابی طالب دانسته اند که در روز عاشورا، در حمایت از برادرش امام حسین(ع) به میدان جنگ رفت.
آیه 60 سوره غافر /وَقَالَ رَبُّکُمُ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ ۚ إِنَّ الَّذِینَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِی سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ
پروردگار شماگفته است: «مرا بخوانید تا (دعاى) شما را اجابت کنم. به یقین کسانی که از عبادت(دعا) من تکبّر مىورزند بزودى با ذلّت وارد دوزخ مى شوند.»
در دعا و اجابت واسطهاى در کار نیست. (ادْعُونِی أَسْتَجِبْ)
در دعا فقط خدا را بخوانیم، نه غیر خدا را. (ادْعُونِی)
میان دعاى انسان و ربوبیّت خداوند، رابطهاى تنگاتنگ است. (اکثر دعاهاى قرآن همراه رَبَّنا آمده است). (رَبُّکُمُ ادْعُونِی)
خداوند، از ما خواسته که به درگاه او دعا کنیم.(قالَ رَبُّکُمُ ادْعُونِی)
دعا کردن محبوب الهی و خواست خود او است.
بعد از دعا وعده اجابت داده شده است
دعا خود یک نوع عبادت است، چرا که در ذیل آیه واژه عبادت بر آن اطلاق شده(عَنْ عِبَادَتِی)
فقط از خدا بخواهیم خواستن از خدا نوعی عبادت است( ادْعُونِی)
وعده عذاب برای کسانی که از غیر خدا طلب می کنند.(سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ)
پیامبر اسلام:اَلْدُّعاءُ هُوَ الْعِبادَةُ: دعا عبادت است
امام علی:اَلْدُّعاءُ هِیَ الْعِبادِةُ الْکُبْرى: دعا عبادت بزرگ است
امام محمدباقر:مَا مِنْ شَیْء أَفْضَلُ عِنْدَ اللّهِ مِنْ أَنْ یُسْئَلُ وَ یُطْلَبُ مِمّا عِنْدَهُ، وَ ما أَحَدٌ أَبْغَضُ إِلَی اللّهِ عَزَّوَجَلَّ مِمَّنْ یَسْتَکْبِرُ عَنْ عِبادَتِهِ، وَ لایُسْئَلُ ما عِنْدَهُ: «چیزى نزد خدا افضل از این نیست که از او تقاضا کنند و از آنچه نزد او است بخواهند، و هیچ کس مبغوض تر و منفورتر نزد خداوند از کسانی که از عبادت او تکبر می ورزند و از مواهب او تقاضا نمی کنند، نیست
امام صادق:فَاسْئَلْ تُعْطَ، إِنَّهُ لَیْسَ مِنْ باب یُقْرَعُ إِلاّ یُوشَکُ اَنْ یُفْتَحُ لِصاحِبِهِ.پس از خدا بخواه تا به تو عطا شود، چرا که هر درى کوبیده شود سرانجام گشوده خواهد شد
دعا، انسان را به شناخت پروردگار (معرفة اللّه) که برترین سرمایه هر انسان است دعوت می کند.
دعا سبب می شود که خود را نیازمند او ببیند.
دعا به انسان اعتماد به نفس می دهد، از ناامیدی نجات می دهد
دعا سبب می شود که نعمتها را از او ببیند، و به او عشق ورزد.
آیه 71 سوره انعام می فرماید: قُلْ أَنَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا یَنْفَعُنَا وَلَا یَضُرُّنَا؛ (بگو آیا جز خدا، موجودى را بخوانیم که براى ما سود و زیانی ندارند؟)
انگیزهى پرستش، کسب سود یا دفع ضرر است و غیر از الله قادر به هیچ نفع وضرر رساندن نیستند. «لا یَنْفَعُنا وَ لا یَضُرُّنا»
آیه80سوره نمل:إِنَّکَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَی/همانا تو نتوانی که مردگان را سخنی بشنوانی.
آیه 22 سوره فاطر می فرماید: وَمَا أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِی الْقُبُورِ/ و تو کسانی را که در گورهایند را نمی توانی شنوا سازى
مردگان در قبرها هرگز چیزی نمیشنوند. لذا توسل جستن و طلب استغاثه و شفاعت از مردگان، جائز نیست؛
مردگان در عالم برزخ هستند خوبان در بهشت برزخی و بدان در جهنم برزخی هستند هر کس گرفتار اعمال خویش است
قصد زائر این است که دعایش نزد قبر اجابت گردد و یا اینکه مرده را میخواند و به وی استغاثه میکند و میخواهد که حاجاتش داده شود و مشکلاتش از بین روند و این امور بدعتهایی هستند که پیامبر و امامان در سر قبرها انجام نمیدادند
شفا دهنده اصلی خداوند است باقی همه وسیله هستند.
إیّاکَ نَعبُدُ وَ إِیّاکَ نَستَعِینُ بهمعنای فقط تو را عبادت میکنیم و فقط از تو کمک میجوییم؛ آیه ۵ سوره حمد
فقط از الله مدد جوییم نه غیر الله
مِن وَصَایا الرَّسُول ﷺ : إِذَا سَأَلْتَ فَاسْأَلِ اللهَ، وَإِذَا اِسْتَعَنْتَ فَاسْتَعِنْ بِاللهِ/از سفارشات رسول اکرم:هنگامی که چیزی می خواهی فقط از الله بخواه و هنگامی که استعانت و مدد می جویی فقط از الله مدد بخواه
128سوره اعراف:اسْتَعِینُوا بِاللَّهِ وَ اصْبِرُوا/از الله مدد و استعانت بجویید و صبر پیشه کنید
رسول اکرم ﷺ:وَمَنِ اسْتَعَانَ بِغَیْر ِهِ خَابَ/و کسی که از غیر او (خدا) مدد جوید ناکام و ناامید گردد
رسول اکرم ﷺ:مَنِ اسْتَعَانَ بِغَیْر ِاللهِ ذَلَّ. /کسی که از غیر خدا یاری بطلبد ذلیل میشود/
توسل در لغت به معنای واسطه قرار دادن یک مفهوم یا یک پدیده است، برای نزدیک شدن و رسیدن به یک پدیده و وجود دیگر.
بنابراین وقتی می گوییم: فلان شخص به فلان مفهوم یا فلان پدیده متوسل شده بدین معناست که آن را واسطه قرار داده تا به پدیده و وجود دیگری برسد و نزدیک شود.
معنای اصطلاحی توسل نیز در راستای همین معنای لغوی و به معنای واسطه قرار دادن اعمال خیر و عبادات به پیشگاه خداوند است برای رسیدن به مقام قرب الهی.
خطبه 109 نهج البلاغه در باب وسایل توسل به خدا:
برتر چیزی که متوسلان به خداوند پاک و بزرگ به آن توسل جستند عبارت است از:
الاْیمانُ بِهِ وَ بِرَسُولِهِ; وَالْجِهادُ فى سَبیلِهِ فَاِنَّهُ ذِرْوَةُ الاِْسْلامِ;
ایمان به خدا و رسول او; و جهاد در راه حق که قلّه اسلام;
وَ کَلِمَةُ الاِْخْلاصِ فَاِنَّهَا الْفِطْرَةُ; وَ اِقامُ الصَّلاةِ فَاِنَّها الْمِلَّةُ; وَ ایتاءُ
و کلمه اخلاص که فطرت توحیدی; و به پا داشتن نماز که حقیقت آیین; و ادای
الزَّکاةِ فَاِنَّها فَریضَةٌ واجِبَةٌ; وَ صَوْمُ شَهْرِ رَمَضانَ فَاِنَّهُ جُنَّةٌ مِنَ
زکات که فریضه ای مشخص و لازم; و روزه ماه رمضان که سپر از
الْعِقابِ; وَ حِجُّ الْبَیْتِ وَاعْتِمارُهُ فَاِنَّهُما یَنْفِیانِ الْفَقْرَ، وَ یَرْحَضانِ
عذاب; و حج و عمره خانه خدا که نابودکننده فقر و شوینده
الذَّنْبَ; وَ صِلَةُ الرَّحِمِ فَاِنَّها مَثْراةٌ فِی الْمالِ، وَ مَنْسَأَةٌ فِی الاَْجَلِ;
گناه; و صله رحم که عامل ازدیاد ثروت و طول عمر;
وَ صَدَقَةُ السِّرِّ فَاِنَّها تُکَفِّرُ الْخَطیئَةَ; وَ صَدَقَةُ الْعَلانِیَةِ فَاِنَّها تَدْفَعُ
و صدقه پنهانی که کفّاره گناهان; و صدقه آشکار که دفع کننده مردن
میتَةَ السُّوءِ; وَ صَنائِعُ الْمَعْرُوفِ فَاِنَّها تَقی مَصارِعَ الْهَوانِ.
بد است; و انجام کارهای خوب و نیکی به دیگران که آدمی را از افتادن در خواری حفظ می کند.
=====================
خَابَ/کلمه عربی /مفر مذکر غایب فعل ماضی/ثلاثی مجرد
خَابَ: شکست خورد، ناکام شد، ناامید شد، مایوس شد، بینتیجه ماند، ناموفق شد، دلسرد شد، امیدش بر باد رفت
وَمَنِ اسْتَعَانَ بِغَیْر ِهِ خَابَ/و کسی که از غیر او (خدا) مدد جوید ناکام و ناامید گردد
خابَ خَیْبةً [خیب]: آنچه را که میخواست بدست نیاورد؛ - «خَابَ سَعْیُهُ» : کوشش او بجائی نرسید، ناامید شد.
خابَ خَوْبًا [خوب]: بی چیز و بینوا شد.