کیمیای روح

رنگین کمان عشق دوباره طلوع کن

کیمیای روح

رنگین کمان عشق دوباره طلوع کن

احادیث درباره قرآن

هر کس حقیقت را از طریق قرآن نشناسد، از فتنه ها برکنار نمى ماند.

پیامبر اسلام (ص):

۱- اِنَّ البَیتَ اِذا کَثُرَ فیهِ تِلاوَةُ القُرآنِ کَثُرَ خَیرُهُ وَ اتَّسَعَ اَهلُهُ وَ اَضاءَ لاَهلِ السَّماءِ کَما تُضى ءُ نُجومُ السَّماءِ لاَهلِ الدُّنیا؛

خانه اى که در آن قرآن فراوان خوانده شود، خیر آن بسیار گردد و به اهل آن وسعت داده شود و براى آسمانیان بدرخشد چنان که ستارگان آسمان براى زمینیان مى درخشند.

پیامبر اسلام (ص):

۲- خیارکم من تعلم قرآن و عـلمه

بهترین شما کسیست که قرآن را بیاموزد و آموزش دهد.

پیامبر اسلام (ص):

۳- یا بُنَىَّ لاتَغفُل عَن قِراءَةِ القُرآنِ- إذا أصبحت، و إذا أمسیت- فَاِنَّ القُرآنَ یُحیِى القَلبَ المیت وَ یَنهى عَنِ الفَحشاءِ و َالمُنکَرِ ؛

فرزندم از خواندن قرآن غافل مباش، زیرا که قرآن دل  مرده را زنده مى کند و از فحشاء و زشتى  باز مى دارد.

پیامبر اسلام (ص):

۴- اِن اَرَدتُم عَیشَ السُّعَداءِ و َمَوتَ الشُّهَداءِ و َالنَّجاةَ یَومَ الحَسرَةِ و َالظِّلَّ یَومَ الحَرورِ و َالهُدى یَومَ الضَّلالَةِ فَادرُسُوا القُرآنَ فَاِنَّهُ کَلامُ الرَّحمانِ و حِرزٌ مِنَ الشَیطانِ و رُجحانٌ فِى المیزانِ ؛

اگر زندگى سعادتمندان، مرگ شهیدان، نجات روز حسرت (قیامت)، سایه روزِ سوزان و هدایت در روز گمراهى را مى خواهید، قرآن را یاد بگیرید که آن سخن خداى مهربان است و سپرى است در مقابل شیطان و سنگینى در ترازوى اعمال.

پیامبر اسلام (ص):

۵- اَصدَقُ القَولِ و َاَبلَغُ المَوعِظَةِ و َاَحسَنُ القَصَصِ کِتابُ اللّه ؛

راست ترین سخن، رساترین پند و زیباترین حکایت، کتاب خدا (قرآن) است.

پیامبر اسلام (ص):

۶- مَن قَرَأَ القُرآنَ ابتِغاءَ وَجهِ اللّه و َتَفَقُّها فِى الدّینِ کانَ لَهُ مِنَ الثَّوابِ مِثلَ جَمیعِ ما اُعطِىَ المَلائِکَةُ و َالأنبیاءُ وَ المُرسَلونَ؛

هر کس براى کسب رضایت خدا و آگاهى در دین قرآن بیاموزد، ثوابى مانند همه آنچه که به فرشتگان و پیامبران و رسولان داده شده، براى اوست.

روایت شده:
۷- عَلَیکُم بِکِتابِ اللّه … مَن عَمِلَ بِهِ سَبَقَ؛

بر شما باد رجوع به کتاب خدا (قرآن) … کسى که به آن عمل کند از همه پیشى مى گیرد.

روایت شده:
۸- اَلا اِنَّ فیهِ عِلمَ ما یَأتى و َالحَدیثَ عَنِ المَاضى و َدَواءَ دائِکُم و نَظمِ ما بَینَکُم؛

آگاه باشید که دانش آینده، اخبار گذشته و درمان دردهایتان و نظم میان شما در قرآن است.

روایت شده:
۹- اِنَّ القرآنَ ظاهِرُهُ اَنیقٌ و َباطِنُهُ عَمیقٌ لا تَفنى عَجائِبُهُ و َلا تَنقَضى غَرائِبُهُ و َلا تُکشَفُ الظُّلُماتُ اِلاّ بِهِ؛

براستى که قرآن ظاهرش زیباست و باطنش عمیق، عجایبش پایان ندارد، اسرار نهفته آن پایان نمى پذیرد و تاریکى هاى جهل جز بوسیله آن رفع نخواهد شد.

روایت شده:
۱۰- مَن لَم یَعرِفِ الحَقَّ مِنَ القُرآنِ لَم یَتَنَکَّبِ الفِتَنَ؛

هر کس حقیقت را از طریق قرآن نشناسد، از فتنه ها برکنار نمى ماند.

روایت شده:

۱۱- وَ حَقُّ الوَلَدِ عَلَى الوالِدِ أن یُحَسِّنَ اِسمَهُ وَ یُحَسِّنَ اَدَبَه ُ، و یُعَلِّمَهُ القُرآنَ؛

حقّ فرزند بر پدر ، آن است که نام خوب بر او بگذارد و او را خوب تربیت کند و قرآن به او بیاموزد.

پیامبر اسلام (ص):

۱۲- مَن قَـبَّلَ وَلَدَهُ کَـتَبَ اللّه عَزَّوَجَلَّ لَهُ حَسَنَةً و َمَن فَرَّحَهُ فَرَّحَهُ اللّه یَومَ القیامَةِ، و َمَن عَلَّمُهُ القُرآنَ دُعىَ بِالابـَوَینِ فَیُکسَیانِ حُلَّتَینِ یُضى ءُ مِن نورِهِما وُجوهُ اَهلِ الجَنَّةِ ؛

هر کس فرزندش را ببوسد ، خداوند عزّوجلّ براى او ثواب مى نویسد و هر کسى که او را شاد کند ، خداوند روز قیامت او را شاد خواهد کرد و هر کس قرآن به او بیاموزد ، پدر و مادرش دعوت مى شوند و دو لباس بر آنان پوشیده مى شود که از نور آنها ، چهره هاى بهشتیان نورانى مى گردد.

 

روایت شده:
۱۳- مَن قَرَاَ القُرآنَ وَ هُوَ شابٌّ مُؤمِنٌ اِختَلَطَ القُرآنُ بِلَحمِهِ وَ دَمِهِ وَ جَعَلَهُ اللّه عَزَّوَجَلَّ مَعَ السَّفَرَةِ الکِرامِ البَرَرَةِ ، وَ کانَ القُرآنُ حَجیزا عَنهُ یَومَ القیامَةِ ؛

هر جوان مؤمنى که در جوانى قرآن تلاوت کند، قرآن با گوشت و خونش مى آمیزد و خداوند عزّوجلّ او را با فرشتگان بزرگوار و نیک قرار مى دهد و قرآن نگهبان او در روز قیامت، خواهد بود.

 

روایت شده:
۱۴- ثُمَّ أَنزَلَ عَلَیهِ الکِتابَ… وَعِزّا لاتُهزَمُ أَنصارُهُ… ؛

قرآنى که بر پیامبر نازل شد… عزتى است که هوادارانش شکست نمى خورند… .

قال رسول الله صلی الله علیه و آله :

۱۵-خَیرُکُم مَن تَعَلَّمَ القُرآنَ وَ عَلَّمَهُ .

بهترین شما کسی است که قرآن را فرا گیرد و به دیگران بیاموزد .

 

روایت شده:
۱۶- قاریءُ الحدید، و اذا وقعت، و الرحمن، یدعی فی الملکوت السموات ، ساکن الفردوس؛

تلاوت کننده سوره حدید و واقعه و الرحمن در آسمانها  اهل بهشت خوانده می شوند.

 

روایت شده:

۱۷- مَن قَرَاَ فى شَهرِ رَمضانَ آیَة مِن کِتابِ اللهِ کانَ کَمَن خَتَمَ القُرآنَ فِى غَیرِه مِن الشُهُورِ؛

هر کس ماه رمضان یک آیه از کتاب خدا را قرائت کند مثل اینست که درماههاى دیگر تمام قرآن را بخواند.

پیامبر اسلام (ص):
۱۸- ما جلس قوم فی مجلس من مساجد اللّه‏ِ یَتْلونَ کِتابَ اللّه‏ِ وَ یَتَدارَسونَهُ بَیْنَهُمْ اِلاّ نَزَلَتْ عَلَیْهِمُ السَّکینَةُ وَ غَشِیَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَ حَفَّتْهُمُ الْمَلائِکَةُ وَ ذَکَرَهُمُ اللّه‏ُ فیمَنْ عِنْدَهُ؛

هیچ جلسه قرآنى براى تلاوت و درس در مجلسی از مساجد خدا برقرار نشد، مگر این که آرامش بر آنان نازل شد و رحمت دربرشان گرفت و فرشتگان در اطراف آنان حلقه زدند و خداوند در میان کسانى که در نزدش هستند، از آنان یاد کرد.

پیامبر اسلام (ص):
۱۹- اِنَّ اَحْسَنَ الْحَدیثِ کِتابُ اللّه‏ِ وَ خَیْرَ الْهُدى هُدى مُحَمَّدٍ صلى‏ الله‏ علیه ‏و ‏آله وَ شَرَّ الاُمورِ مُحْدَثاتُها؛

بهترین سخن، کتاب خدا و بهترین روش، روش پیامبر صلى ‏لله‏ علیه ‏و ‏آله و بدترین امور بدعت‏هاست (پدیده‏هاى مخالف دین).

روایت شده:
۲۰- اِنَّ اللّه‏َ تعالى اَنْزَلَ کِتابا هادیا بَیَّنَ فیهِ الْخَیْرَ وَ الشَّرَّ، فَخُذوا نَهْجَ الْخَیْرِ تَهْتَدوا وَ اَصْدِفوا عَنْ سَمْتِ الشَّرِّ تَقْصِدوا؛

خداى تعالى کتابى راهنما فرستاد و در آن خوب و بد را روشن ساخت. پس راه خوبى را پیش گیرید تا هدایت شوید و از راه بدى دورى جویید تا به مقصد برسید.

توسل به خدا

خطبه ۱۰۹ نهج البلاغه وسیله‌های توسل به خدا
وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَیْهِ السَّلامُ
از خطبه های‌ آن حضرت است
اِنَّ اَفْضَلَ ما تَوَسَّلَ بِهِ الْمُتَوَسِّلُونَ اِلَى اللّهِ سُبْحانَهُ وَ تَعالى

برتر چیزی‌ که متوسلان به خداوند پاک و بزرگ به آن توسل جستند عبارت است از:


  ادامه مطلب ...

خواندن خدا

وَقَالَ رَبُّکُمُ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ إِنَّ الَّذِینَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِی سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ‏    غافر ۶۰

«و پروردگارتان‌ فرمود: مرا بخوانید تا شما را اجابت‌ کنم» مراد از «دعاء: خواندن‌»،


  ادامه مطلب ...

خداوند (هرگز) شرک را نمی‌بخشد!

إِنَّ اللَّهَ لَا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِکَ لِمَنْ یَشَاءُ ۚ وَمَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَىٰ إِثْمًا عَظِیمًا

خداوند (هرگز) شرک را نمی‌بخشد! و غیر از آن را براى هر که بخواهد مى‌بخشاید، و هر کس به خدا شرک ورزد، به یقین گناهى بزرگ بربافته است.


 
ادامه مطلب ...

تکتف یا بستن دست ها در نماز

اهل سنت می گویند در نماز بایستی دست راست را روی دست چپ گذاشت و این را نماز رسول الله ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ می دانند و روایاتی نیز در کتب روایی خود آورده اند که می توان گفت 8 روایت است و ادعا می کنند اینها را 20 نفر از صحابه پیامبر اسلام ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ نقل کرده اند. این روایات عبارتنداز:
1. مالک از ابی حازم از سهل بن سعد آورده که مردها مأمور بودند در نماز دست راست را بر روی دست چپ بگذارند.[1]
این روایت را احمد بن حنبل در مسند احمد، ج5، ص336، محمد بن اسماعیل بخاری در صحیح بخاری، ج1، ص18، بیهقی در السنن الکبری، ج2، ص28 و... هم با عباراتی شبیه این روایت نقل کرده اند.
2. یحیی از عبدالکریم بن ابی المخارق بصری نقل می کند که از فرمایشات پیامبر اسلام ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ بود: ... گذاشتن دست راست بر روی دست دیگر در نماز و عجله در پرداخت فطره...[2]
3. از وائل بن حجر نقل شده که به نماز خواندن پیامبر اسلام ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ نگاه می کردم، دیدم قیام نمود و تکبیر گفت و سپس دست راستش را بر پشت دست چپ نهاد.[3]
4. ابی عثمان گفته: ابن مسعود در نماز دست چپ را روی دست راست گذاشته بود که پیامبر اسلام ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ دیدند و آمدند دست راستش را روی چپ نهادند.[4]
5. قبیضه از هُلب نقل می کند که پیامبر خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ را در نماز دیدم، دست راستش را روی دست چپ خود گذاشته بودند.[5]
6. نافع از ابن عمر نقل می کند که پیامبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ فرمود: ما پیامبران به سه چیز امر می کنیم: عجله در پرداخت فطریه، تأخیر در سحری و گذاشتن دست راست بر روی دست چپ در نماز.[6]
7. از امیرمؤمنان نیز نقل کرده اند که فرموده باشند مراد از آیه «فصل لربک وانحر» در سوره کوثر این است که نمازگزار در نماز دست راستش را روی دست چپ گذارد.[7] این روایت را از ابن عباس نیز آورده اند.
8. باز گفته اند: وقتی علی بن ابی طالب تکبیرة الاحرام می گفت، دست راستش را روی دست چپ می نهاد و تا رکوع بر نمی داشت مگر برای درست کردن لباس و... .[8]
پی نوشت ها:
[1] . مالک بن انس، الموطأ، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ اول، 1406ق، ج1، ص159.
[2] . همان.
[3] . بیهقی، احمد؛ السنن الکبری، بیروت، دارالفکر، بی تا، ج2، ص28.
[4] . همان.
[5] . بیهقی، السنن الکبری، ج2، ص29 و ص31.
[6] . همان.
[7] . همان.
[8] . همان.