نام کتاب : إحیاء علوم الدین نویسنده : الغزالی، أبو حامد جلد : 2 صفحه : 182
فمن ضاق علیه الأمر و مسته حاجة فی صلاح دینه و دنیاه إلى أمر تعذر علیه فلیصل هذه الصلاة،
فقد[1]روى عن وهیب بن الورد أنه
قال:إن من الدعاء الذی لا یرد أن یصلى العبد ثنتى عشرة رکعة یقرأ فی کل رکعة بأم الکتاب و آیة الکرسی و قل هو اللّٰه أحد،
فإذا فرغ خر ساجدا ثم قال:
سبحان الذی لبس العز و قال به،سبحان الذی تعطف بالمجد و تکرم به،سبحان الذی أحصى کل شیء بعلمه،سبحان الذی لا ینبغی التسبیح إلا له، سبحان ذی المنّ و الفضل،سبحان ذی العز و الکرم،سبحان ذی الطول،أسألک بمعاقد العز من عرشک و منتهى الرحمة من کتابک،و باسمک الأعظم و جدک الأعلى و کلماتک التامات العامات التی لا یجاوزهن بر و لا فاجر،أن تصلی على محمد و على آل محمد.
ثم یسأل حاجته التی لا معصیة فیها،فیجاب إن شاء اللّٰه عز و جل ،
قال وهیب:بلغنا أنه کان یقال لا تعلموها لسفهائکم فیتعاونون بها على معصیة اللّٰه عز و جل
ادامه مطلب ...
پرسش1: تو کیستی؟
پاسخ: من مسلمانم.
پرسش2: نام مذهب مسلمانها چیست؟
پاسخ: اسلام.
پرسش3: اسلام به ما چه میآموزد؟
پاسخ: اسلام این را میآموزد که: «الله» یگانه است و فقط او شایسته و سزاوار بندگی است، حضرت محمدr بنده خدا و فرستاده اوست، قرآن مجید کتاب و قانون الهی است، اسلام دین بر حق و راست است. اسلام تمام خوبیهای دین و دنیا را به ما میآموزد.
پرسش4: کلمه اسلام چیست؟
پاسخ: لاَ اِلهَ اِلاَّ اُلله مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ.
ترجمه: هیچ معبودی به جز خداوند سزاوار عبادت نیست. محمد فرستاده «الله» است. و این را کلمه توحید نیز گویند.
پرسش5: کلمه شهادت کدام است؟
پاسخ: اَشهَدُ اَن لَّا اِلهَ اِلاَّ اللهُ وَاَشهَدُ اَنَّ مُحَمَّدًا عَبدُهُ وَرَسُولُهُ.
ترجمه: گواهی میدهم که بجز «الله» کسی دیگر شایسته عبادت نیست، و گواهی میدهم که حضرت محمد بنده خدا و رسول اوست.
پرسش6: ایمان مجمل کدام است؟
پاسخ: أَمَنتُ بِاللهِ کَمَا هُوَ بِاَسمَائِه وَصِفَاتِه وَقَبِلتُ جَمِیعَ اَحکَامِهِ.
ترجمه: به ذات یگانه خداوند، ایمان آوردم چنان که با نامها و صفات خویش موسوم است و تمام احکام و دستورهای او را پذیرفتم.
پرسش7: ایمان مُفصَّل کدام است؟
پاسخ: أَمَنتُ بِاِلله وَمَلآئِکَتِهِ وَکُتُبِهِ وَرُسُلِه وَالیَومِ الآخِرِ وَالقدرِ خَیرِهِ وَشَرِّهِ مِنَ اِلله تَعَالی وَالبَعثِ بَعدَالمَوتِ.
ترجمه: به خدا و فرشتگان و کتابهای آسمانی و پیامبران و روز قیامت ایمان آوردم. نیز بر آنچه در تقدیر از خوبیها و بدیها نوشته شده است و بر زندگی پس از مرگ ایمان آوردم.
پرسش8: شما را چه کسی آفریده و به وجود آورده است؟
پاسخ: ما را و پدران و اجداد ما را، زمین و آسمان و تمام مخلوقات را خداوند متعال آفریده است.
پرسش9: خداوند، دنیا را از چه چیزی خلق کرده است؟
پاسخ: با قدرت و دستور خویش آفریده است.
پرسش10: کسانی که خدا را قبول ندارند، به آنها چه میگویند؟
پاسخ: به آنها کافر میگویند.
پرسش11: کسانی که بجز خداوند دیگر چیزهایی را میپرستند، به آنها چه میگویند؟
پاسخ: به آنها «کَافِر» و «مُشرِک» گفته میشود.
پرسش12: کسانی که معتقد به دو یا سه خدا هستند مانند مسیحیان به آنها چه میگویند؟
پاسخ: آنان را نیز «مشرک» و «کافر» میگویند.
پرسش13: انسان «مشرک» بخشوده میشود یا خیر؟
پاسخ: خیر، انسان «مشرک» هرگز بخشوده نمیشود بلکه برای همیشه در دوزخ و عذاب الهی قرار خواهد داشت.
پرسش14: حضرت محمدr چه کسی بوده است؟
پاسخ: ایشان بنده برگزیده خدا و پیامبر او بوده و ما امت او هستیم.
پرسش15: پیامبر ما در کجا متولد شده؟
پاسخ: در سرزمین عربستان، در شهر مکه معظمه
پرسش16: نام پدر و نام جد آن حضرت چه بوده است؟
پاسخ: نام پدر آن حضرت، عبدالله و نام جدش عبدالمطلب است.
پرسش17: آیا مقام پیامبر ما از سایر پیامبران بالاتر است؟
پاسخ: آری، مقام پیامبر ما از تمام پیامبران بالاتر است، و پیامبر ما از تمام مخلوقات افضل است.
پرسش18: حضرت محمدr در کجا زندگی میکرده است؟
پاسخ: پنجاه و سه سال در مکه بودند، پس از آن، به دستور خداوند به مدینه رفته و ده سال تمام، در آنجا زندگی کردند، و در سنِّ شصت و سه سالگی وفات نمودند.
پرسش19: کسی که پیامبر را قبول نداشته باشد چه حکمی دارد؟
پاسخ: کافر است؟
پرسش20: منظور از قبول داشتن پیامبر چیست؟
پاسخ: منظور این است که آن حضرت را بنده و رسول خدا و بعد از خدا از تمام مخلوقات بالاتر و افضل دانست و از دستورها و احکام او پیروی و اتباع نموده، با ایشان محبت کامل داشت.
پرسش21: دلیل اینکه حضرت محمدr پیامبر و فرستادۀ خداست، چیست؟
پاسخ: توسط آن حضرت چنان کارها و امور شایستهای انجام گرفته است که بجز پیامبر از دیگر کسی امکان انجام و وقوع آنها وجود ندارد.
پرسش22: چه دلیلی وجود دارد که قرآن، کتاب الهی است؟
پاسخ: این گفتار پیامبر که فرموده است: قرآن کتاب خدا است و آنرا بر من نازل کرده است.
پرسش23: قرآن مجید در یک بار بر آن حضرت نازل گردیده یا در چندین بار؟
پاسخ: قرآن در زمانهای مختلف بتدریج و بر حسب خواست و نیاز زمان، بر آن حضرت نازل شده است.
پرسش24: قرآن در مدت چند سال نازل شده است؟
پاسخ : در مدت «بیست و سه سال».
پرسش25: قرآن مجید چگونه نازل شده است؟
پاسخ: حضرت جبرئیلu که مأمور رساندن وحی به پیامبران است، گاهی یک آیه و گاهی یک سوره را از سوی خداوند میآورد و برای آن حضرت r تلاوت میکرد. پیامبر اکرم پس از شنیدن آن، کاتبان و نویسندگان وحی را احضار میکرد و دستور میداد تا قرآن را یاد داشت کنند و بنویسند.
پرسش26: چرا خود پیامبر وحی را نمینوشت؟
پاسخ: چونکه آن حضرت «اُمِّی» بودند.
پرسش27: «اُمِّی» به چه کسی گفته میشود؟
پاسخ: کسی که سواد خواندن و نوشتن را از کسی نیاموخته باشد، آنرا امی مینامند. گرچه آن حضرت علم و دانش را از کسی فرا نگرفته بود ولی بر حسب آموزش و لطف خداوند، از تمام مخلوقات عالیتر بودند و خداوند علوم بسیاری را به ایشان عنایت فرموده بود.
پرسش28: جبرئیلu چکاره است؟
پاسخ: فرشته ایست که وحی و دستور خداوند را به پیامبران میرساند.
پرسش29: مسلمان خداوند را چگونه عبادت و بندگی میکند؟
پاسخ: نماز میخواند، روزه میگیرد، زکات میدهد و حج میکند.
پرسش30: نماز چیست؟
پاسخ: نماز، عبادت و روش مخصوصی است که با آن، خداوند را بندگی میکنیم و چگونگی آن، در قرآن و احادیث پیامبر اکرم به مسلمانها آموزش داده شده است.
پرسش31: روش مخصوص بندگی که آن را «نماز» مینامند چگونه است؟
پاسخ: در خانه یا در مسجد، دست بسته میایستند و از قرآن میخوانند. حمد و ثنا و بزرگی خدا را بجا میآورند، گاهی در بارگاه او خم میشوند و گاهی پیشانی خویش را به قصد تضرع و اظهار عجز و ناتوانی خویش، بر زمین مینهند.
پرسش32: شخص نماز گزار در مسجد به خدا نزدیک میشود یا در خانه؟
پاسخ: خداوند در هر جای وجود دارد و انسان همیشه در محضر او قرار دارد، چه در مسجد و چه در خانه، ولی خواندن نماز در مسجد ثواب بیشتری دارد.
پرسش33: به شستن دست و صورت و پاها که پیش از نماز انجام میگیرد چه میگویند؟
پاسخ: آن را «وضو» میگویند، که بدون آن نماز صحیح نخواهد شد.
پرسش34: هنگام نماز، روی آدمی به کدام طرف باید باشد؟
پاسخ: به طرف قبله، که در ایران در قسمت جنوب غربی آن قرار دارد.
پرسش35: چرا باید رخ خویش را به طرف قبله کنیم؟
پاسخ: در مکه مکرمه خانهای است که آن را «کعبه» (خانه خدا) مینامند، و هنگام نماز، ضروری است که رخ ما به سوی آن باشد، و چون آن شهر از سرزمین ما «ایران» تقریباً در جانب غروب آفتاب قرار دارد، ما روی خود را به سوی مغرب میکنیم.
پرسش36: آن طرفی که رخ به سوی آن میکنند و نماز میخوانند چه نام دارد؟
پاسخ: «قبله» نام دارد.
پرسش37: در یک شبانه روز، چند بار نماز خوانده میشود؟
پاسخ: پنج بار.
پرسش38: نام پنج وقت نماز چیست؟
پاسخ:
اول- «نماز فجر» که پیش از طلوع آفتاب خوانده میشود.
دوم- «نماز ظهر» که بعد از زوال آفتاب خوانده میشود.
سوم «نماز عصر» که در حدود دو یا یک و نیم ساعت پیش از غروب آفتاب خوانده میشود.
چهارم- «نماز مغرب» که بعد از غروب آفتاب خوانده میشود.
پنجم- «نماز عشا» که در حدود دو یا یک و نیم ساعت پس از غروب آفتاب خوانده میشود.
پرسش39: «اَذان» چیست؟
پاسخ: هنگامی که وقت نماز فرا میرسد، لحظاتی پیش از خواندن نماز، رو به قبله ایستاده و با صدای بلند کلمات ذیل گفته میشوند که اصطلاحاً آن را «اَذان» مینامند.
- اللهُ أَکْبَرُ، اللهُ أَکْبَرُ، اللهُ أَکْبَرُ، اللهُ أَکْبَرُ.
- أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ
- اَشهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً رَّسُولُ اُلله، اَشهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً رَّسُولُ اُلله
- حَیَّ عَلَی الصَّلوةِ، حَیَّ عَلَی الصَّلوةِ.
- حَیَّ عَلَی الفَلاَحِ، حَیَّ عَلَی الفَلاَحِ.
- اَلله اَکبَر اَلله اَکبَر.
- لاَ اِلهَ اِلاَّ اللهُ.
ترجمه:
«خدا بزرگ است، خدا بزرگ است، خدا بزرگ است، خدا بزرگ است.
گواهی میدهم به اینکه بجز خدا، دیگر معبودی نیست.
گواهی میدهم به اینکه بجز خدا، دیگر معبودی نیست.
گواهی میدهم به اینکه حضرت محمدr فرستاده خداوند است. گواهی میدهم به اینکه حضرت محمدr فرستاده خداوند است.
بشتابید به سوی نماز، بشتابید به سوی نماز.
بشتابید به سوی رستگاری، بشتابید به سوی رستگاری.
خدا بزرگ است، خدا بزرگ است، بجز وی دیگر معبودی نیست».
در نماز فجر، بعد از گفتن «حی علی الفلاح» دوبار «اَلصَّلوةُ خَیرٌ مِّنَ النَّومِ» گفته میشود که معنایش چنین است: نماز از خواب بهتر است.
پرسش40: تکبیر به چه چیزی میگویند؟
پاسخ: پیش از اینکه مردم آماده نماز میشوند، شخصی پشت سر امام ایستاده و همان کلمات اذان را اعلام میدارد و بعد از «حی علی الفلاح» دوبار «قَد قَامَتِ الصَّلوةُ» اضافه میکند.
پرسش41: اذان و تکبیر گوینده را چه میگویند؟
پاسخ: اذان گوینده را «مُؤَذِّن» و تکبیر گوینده را «مُکَبِّر» میگویند.
پرسش42: نمازی که به صورت دسته جمعی خوانده میشود، به این نماز و به کسی که از همه، جلوتر میایستد و به بقیه مردم، چه میگویند؟
پاسخ: به این نماز، «نماز جماعت» و به کسی که جلوتر از دیگران میایستد «اِمام» و به بقیه که پشت سر «اِمام» نماز میخوانند «مُقتَدِی»میگویند.
پرسش43: کسی که تنها نماز میخواند، چه میگویند؟
پاسخ: به او «مُنفَرِد» میگویند.
پرسش44: به محلی که برای خواندن نماز آماده میشود و فقط در آنجا نماز میخوانند، چه میگویند؟
پاسخ: آن را «مَسجِد» میگویند.
پرسش45 : در مسجد چه اعمالی به جای آورده میشود؟
پاسخ: در مسجد باید خاموش بود، نماز خواند یا قرآن مجید تلاوت کرد یا مشغول ذکر و عبادت الهی شد. حرف زدن بی مورد، غوغا و آشوب برپا کردن در مسجد، صحیح نیست.
پرسش46: نماز چه فوایدی دارد؟
پاسخ: نماز فواید بیشماری دارد که برخی از آن بشرح زیر میباشد:
1- بدن و لباس آدم نماز گزار همیشه پاک و تمیز است.
2- خداوند از آدم نماز گزار خشنود و راضی است.
3- حضرت رسول اکرمr از آدم نماز گزار راضی و خشنود خواهد شد.
4- آدم نماز گزار نزد خداوند محبوب است.
5- شخص نماز گزار در این دنیا هم، مورد احترام و ستایش آدمهای خوب واقع میشود.
6- نماز گزار از بسیاری از گناهان محفوظ میماند.
7- نماز گزار را خداوند پس از مرگ، در آسایش و اطمینان قرار میدهد.
پرسش47: در نماز چه چیزی خوانده میشود؟ و عبارت آن چگونه است؟
پاسخ: از آغاز نماز تا اختتام آن، آنچه خوانده میشود بشرح زیر است:
تکبیر: الله أکبر (خداوند از هر چیز بزرگتر است)
ثناء:
«سُبْحَانَکَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِکَ، وَتَبَارَکَ اسْمُکَ، وَتَعَالَى جَدُّکَ، وَلاَ إِلَهَ غَیْرُکَ». «بارالها به عظمت و تقدست اعتراف میکنیم، و حمد و ثنای تو را میگوییم. نام گرامی تو بسیار با برکت است. و عظمت و جلال تو بسیار والا و بجز ذات پاکت، هیچ معبودی شایسته پرستش نیست».
تعوُّذ:
«أَعُوْذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیْمِ». «به الله پناه میبرم از شرِّ شیطان مردود و لعین».
تسمیه:
بسم الله الرحمن الرحیم. «به نام الله آغاز میکنم که بسیار بخشاینده و مهربان است».
سوره فاتحه یا الحمد شریف:
﴿ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِینَ ٢ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِیمِ ٣ مَٰلِکِ یَوۡمِ ٱلدِّینِ ٤ إِیَّاکَ نَعۡبُدُ وَإِیَّاکَ نَسۡتَعِینُ ٥ ٱهۡدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِیمَ ٦ صِرَٰطَ ٱلَّذِینَ أَنۡعَمۡتَ عَلَیۡهِمۡ غَیۡرِ ٱلۡمَغۡضُوبِ عَلَیۡهِمۡ وَلَا ٱلضَّآلِّینَ ٧﴾
ترجمه: «تمام خوبیها برای الله است که پروردگار جهانیان است. بسیار بخشنده، و مهربان است. مالک روز جزا است. (خدایا) فقط تو را میپرستیم و فقط از تو کمک میخواهیم. ما را بر راه راست هدایت فرما. راه کسانی که بر آنها انعام فرمودهای. نه راه کسانی که بر آنها خشم و غضب تو نازل گردیده و نه بر راه گمراه شوندگان».
سوره کوثر:
﴿إِنَّآ أَعۡطَیۡنَٰکَ ٱلۡکَوۡثَرَ ١ فَصَلِّ لِرَبِّکَ وَٱنۡحَرۡ ٢ إِنَّ شَانِئَکَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ ٣﴾ [التکاثر: 1-3].
ترجمه: «(ای پیامبر) همانا ما به تو کوثر دادهایم. پس برای پروردگارت نماز بخوان و قربانی کن. به تحقیق دشمن تو بی آینده است».
سوره اخلاص:
﴿قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ١ ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ٢ لَمۡ یَلِدۡ وَلَمۡ یُولَدۡ ٣ وَلَمۡ یَکُن لَّهُۥ کُفُوًا أَحَدُۢ ٤﴾ [الإخلاص: 1-4].
ترجمه: «(ای پیامبر) بگو او ا یگانه است. ا بینیاز است نه کسی را زاییده و نه از او کسی زاده شده. و کسی همتای او نیست».
سوره فلق:
﴿قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ١ مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ٢ وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ٣ وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِی ٱلۡعُقَدِ ٤ وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ٥﴾ [الفلق: 1-5].
ترجمه: «(ای پیامبر در دعاهایت چنین) بگو به پروردگار صبح پناه میبرم، از شر تمام مخلوقات و از شر تاریکی هنگامی که همه جا را فرا گیرد. و از زنانی که بر گرهها میدمند. و از شر کینه جو هنگامی که برای کینه آماده شود».
سوره الناس:
﴿قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ١ مَلِکِ ٱلنَّاسِ ٢ إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ٣ مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ٤ ٱلَّذِی یُوَسۡوِسُ فِی صُدُورِ ٱلنَّاسِ ٥ مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ٦﴾ [الناس: 1-6].
ترجمه: «(ای پیامبر در دعاهایت چنین) بگو به پروردگار آدمیان پناه میبرم، پادشاه آدمیان، معبود آدمیان، از شر وسوسه کننده که در دلهای آدمیان وسوسه میکند. از جنها باشد یا از آدمیان».
رکوع:
یعنی تسبیح در حال خم شدن، «سُبحَانَ رَبِّیَ العَظِیمُ» تسبیح و پاکی پروردگار بزرگ خویش را بیان میکنم.
قومه:
یعنی گفتن تسبیح به هنگام بالا رفتن از رکوع. «سَمِعَ اُلله لِمَن حَمِدَهُ» خداوند حمد کسی را شنید که او را ستایش میکند.
حمد قومه:
«رَبَّنَا لَکَ الحَمدُ». تمام خوبیها مخصوص تو و برای تو است.
سجده:
یعنی تسبیح در حال گذاشتن سر بر زمین. «سُبحَانَ رَبِّیَ الاَعلی» تسبیح پروردگار والا و برتر خویش را بیان میکنم.
تشهد یا التحیات:
«التَّحِیَّاتُ ِللهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّیِّبَاتُ، السَّلاَمُ عَلَیْکَ أَیُّهَا النَّبِیُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاَتُهُ، السَّلاَمُ عَلَیْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللهِ الصَّالِحِیْنَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ».
ترجمه: «تمام عبادات قولی و تمام عبادت بدنی مخصوص الله اند. سلام بر تو ای پیامبر و رحمت و برکت الله بر تو باد، سلام بر ما و بر بندگان نیک الله. گواهی میدهم که بجز الله دیگر معبودی نیست. و گواهی میدهم بر اینکه محمد بنده و رسول الله است».
درود شریف:
«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ، کَمَا صَلَّیْتَ عَلَى إِبْرَاهِیْمَ وَعَلى آلِ إِبْرَاهِیْمَ، إِنَّکَ حَمِیْدٌ مَجِیْدٌ، اللَّهُمَّ بَارِکْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ، کَمَا بَارَکْتَ عَلَى إِبْرَاهِیْمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِیْمَ، إِنَّکَ حَمِیْدٌ مَجِیْدٌ».
ترجمه: «خداوندا! بر محمد و آل محمد رحمت نازل کن همانگونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم رحمت نازل فرمودی. همانا تو ستوده شده و با عظمت هستی. خداوندا! بر محمد و آل محمد برکت نازل کن همانگونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم برکت نازل فرمودی همانا تو ستوده شده و با عظمت هستی».
دعای بعد از درود:
«اللَّهُمَّ إِنِّیْ ظَلَمْتُ نَفْسِیْ ظُلْماً کَثِیْراً، وَلاَ یَغْفِرُ الذُّنُوْبَ إِلاَّ أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِیْ مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِکَ وَارْحَمْنِیْ إِنَّکَ أَنْتَ الْغَفُوْرُ الرَّحِیْمُ».
ترجمه: «خداوندا! همانا بر نفس خویش ظلم بسیار کردهام شکی نیست که بجز تو دیگر کسی گناهان را نمیآمرزد. پس مرا با آموزش خاص خود بیامرز و بر من رحم فرما. همانا تو بخشاینده و مهربان هستی».
سلام:
«اَلسَّلاَمُ عَلَیکُم وَرَحْمَةُ اللهِِ».
ترجمه: «سلام و رحمت الهی بر شما باد».
دعای بعد از نماز:
«اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلاَمُ وَمِنْکَ السَّلاَمُ، تَبَارَکْتَ یَا ذَا الْجَلاَلِ وَالإِکْرَامِ».
ترجمه: «بار الها! تو سلامتی دهنده هستی و سلامتی از طرف تو خواهد رسید. با برکت هستی ای ذات بزرگوار و با عظمت!».
دعای قنوت:
«اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْتَعِیْنُکَ، وَنَسْتَغْفِرُکَ، ونُؤْمِنُ بِکَ وَنَتَوَکَّلُ عَلَیْکَ وَنُثْنِیْ عَلَیْکَ الْخَیْرَ، وَنَشْکُرُکَ وَلاَ نَکْفُرُکَ، وَنَخْلَعُ وَتَترُکُ مَنْ یَفُجرُکَ، اللَّهُمَّ إِیَّاکَ نَعْبُدُ، وَلَکَ نُصَلِّیْ وَنَسْجُدُ، وَإِلَیْکَ نَسْعَى وَنَحْفِدُ، وَنَرْجُوْ رَحْمَتَکَ، وَنَخْشَى عَذَابَکَ، إِنَّ عَذَابَکَ بِالْکُفَّارِ مُلْحِقٌ».
ترجمه: «خداوندا! همانا از تو کمک و آمرزش میطلبیم و به تو ایمان میآوریم. و بر تو توکل و اعتماد میکنیم. و تو را با خوبی ستایش میکنیم از تو سپاسگزاری نموده، نا سپاسیات نمیکنیم و تو را میپرستیم و برای تو نماز میخوانیم و سجده میکنیم. و به سوی تو میآییم. و از رحمتت امیدوار و از عذابت بیمناکیم. همانا عذاب تو دامنگیر کفار است».
پرسش48 : چگونه باید وضو گرفت؟
پاسخ: در ظرف پاکی آب برداشته، در جای پاک رو به قبله نشست. آستینها را تا بالای آرنجها بالا زد. بسم الله گفت، و سه بار هر دو دست را تا مفصل شست. سه بار آب در دهان کرد، از مسواک استفاده نمود. آنگاه سه بار آب در بینی کرد با انگشت کوچک دست چپ، بینی را صاف و تمیز کرد. سپس سه بار صورت خویش را شست. آب را بر صورت ریخت. و صورت خویش را خوب مالید. از پیشانی جایی که موها روییدهاند تا زیر چانه و از این گوش تا آن گوش صورت شسته شود. سپس دستها را با آرنجها به گونهای که نخست دست راست و سپس دست چپ شسته شود. بعداً دستها را با آب خیس کرده، سر را مسح کرد. سپس گوشها و سپس گردن را نیز مسح نمود. مسح فقط یک بار کافی است. سپس سه بار هر دو پا را نخست پای راست و سپس پای چپ را با قوزک پا شست.
پرسش49: روش خواندن نماز چگونه است؟
پاسخ: روش نماز خواندن بشرح ذیل است:
نخست وضو کن، لباس تمیز بپوش، در جای پاکی رو به قبله بایست و نیت نماز را بکن. هر دو دستها را تا گوشها بالا برده، الله أکبر بگو. دستها را در زیر ناف ببند. دست راست را بالای دست چپ قرار بده. با ادب و احترام کامل بایست به این طرف و آن طرف نگاه نکن کاملاً به سوی خداوند متوجه باش و نخست ثنأ «سُبْحَانَکَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِکَ، وَتَبَارَکَ اسْمُکَ، وَتَعَالَى جَدُّکَ، وَلاَ إِلَهَ غَیْرُکَ» أَعُوذُ بِاِلله مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجِیم و سپس بسم الله الرحمن الرحیم را بخوان. آنگاه الحمد، را تا آخر خوانده آهسته آمین بگو. سپس سوره اخلاص یا دیگر سورهای خوانده، تکبیر بگو و به رکوع برو. در رکوع هر دو زانوی خویش را با هر دو دست محکم بگیر و تسبیح رکوع «سُبحَانَ رَبِّیَ العَظِیم» را سه یا پنج بار بخوان. سپس «تسمیع» یعنی «سَمِعَ اُلله لِمَن حَمِدَهُ» گفته راست بایست. و تحمید «رَبَّنَا لکََالحَمدُ» بگو، سپس تکبیر گفته به گونهای به سجده برو که نخست هر دو زانو و سپس هر دو دست را بر زمین بگذار. سپس میان هر دو دست، اول بینی و سپس پیشانی را بر زمین بگذار. تسبیح سجده «سُبحَانَ رَبٍّیَ الأَعلی» را سه یا پنج بار بخوان. سپس تکبیر گفته سر را از سجده بردار و راست بنشین باز تکبیر گفته سجده دوم را مانند سجده اول بجا آور. آنگاه تکبیر گفته و به گونهای بلند شو که در حین بلند شدن، دست بر زمین بگذار. تا سجدهها یک رکعت کامل شده است. بعد از سجدهها رکعت دوم شروع میشود. تسمیه خوانده الحمد، را با سورهای بخوان و به رکوع برو. قومه و هر دو سجده را بجای آورده برای تشهد بنشین، اول تشهد و سپس درود و دعا بخوان، آنگاه نخست به سمت راست و سپس به سمت چپ سلام بگو. تا اینجا دو رکعت نماز به پایان رسید. پس از سلام گفتن این دعا را بخوان.
«اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلاَمُ وَمِنْکَ السَّلاَمُ، تَبَارَکْتَ یَا ذَا الْجَلاَلِ وَالإِکْرَامِ». دستها را بلند کرده دعا بکن. البته دستها را از شانهها بالاتر نبر، وقتی از دعا فارغ شدی هر دو دست را بر چهره خویش بمال.
پرسش50: درمیان هر دو سجده به هنگام خواندن تشهد چگونه باید نشست؟
پاسخ: پای راست را قایم کند و پای چپ را گسترانده، روی آن بنشیند. باید توجه داشت که انگشتان پای راست به طرف قبله باشند. در حال نشستن هر دو دست را بر زانوها بگذارد.
پرسش51: در نمازهای امام، منفرد، و مقتدی فرقی وجود دارد یا خیر؟
پاسخ: آری این تفاوت وجود دارد که امام و منفرد در رکعت اول پس از خواندن ثنأ، تعوذ و تسمیه، الحمد، و سورهای میخوانند و در رکعت دوم نیز تسمیه و الحمد و سوره میخوانند، مقتدی فقط در رکعت اول ثنأ، میخواند و بعداً خاموش میشود. فرق دوم این است که: به هنگام بر خاستن از رکوع، امام و منفرد، سمع الله لمن حمده میگویند، و منفرد به همراه تسمیع، تحمید نیز میگوید. البته مقتدی فقط ربنا لک الحمد میگوید.
پرسش52: اگر نماز سه رکعتی یا چهار رکعتی باشد چگونه خوانده میشود؟
پاسخ: دو رکعت، همانگونه خوانده میشود که قبلاً بیان شد. البته در قعده، پس از تشهد، درود نخواند. بلکه تکبیر گفته برخیزد. اگر نماز واجب یا نفل یا سنت است، دو رکعت آخر را همانند دو رکعت اول بخواند و اگر نماز فرض است، در رکعت سوم و چهارم به همراه الحمد سورهای نخواند، بقیه افعال را همانند دو رکعت اول انجام دهد.
پرسش53: نماز سنت یا نفل سه رکعت هم خوانده میشود یا خیر؟
پاسخ: خیر، نماز نفل یا سنت چهار رکعت یا دو رکعت باید خوانده شود به صورت سه رکعتی درست نیست.
پرسش54: روش صحیح رکوع چگونه است؟
پاسخ: رکوع بدین صورت است که: کمر و سر باید در رکوع با هم برابر باشند یعنی سر از کمر نه بالاتر و نه پایینتر باشد. زانوها با دستها محکم نگه داشته شوند.
پرسش55: روش صحیح سجده چگونه است؟
پاسخ: سجده بدین طریق صورت گیرد که: پنجه دستها بر زمین قرار داشته باشد. و بقیه قسمت دست، از زمین بالا باشد. شکم از رانها و هر دو دست از پهلوها دور باشند.
پرسش56: پس از اختتام نماز، با انگشتها چه چیزی شمارش و خوانده؟
میشود؟
پاسخ: سی و سه بار «سُبحَانَ الله» سی و سه بار «اَلحَمدُللهِ» سی و چهار بار «أَُلله أَکبَر» گفتن این تسبیحات ثواب بسیار دارد.
﴿یَٰٓأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُواْ قُوٓاْ أَنفُسَکُمۡ وَأَهۡلِیکُمۡ نَارٗا﴾ [التحریم: 6].
«ای آنانیکه ایمان آوردهاید، خود و خانوادهتان را از آتش جهنم برهانید!».
سؤالات آزمون عمومی آموزش تکمیلی 30 روزه بسیج - ویرایش 1403
1-عضویت های بسیج را نام ببرید.
الف ) بسیج عادی
ب ) بسیج فعال
ج ) بسیج ویژه ( پاسدار افتخاری )
2-شرایط عضویت و جذب فعال بسیج را نام ببرید.
1. داشتن حداقل 15 سال سن
2. سابقه حداقل 6 ماه فعالیت و همکاری با عضویت عادی دربسیج
3. گذرانیدن دروه آموزش مقدماتی
4. آمادگی لازم برای حضور در برنامه ها و ماموریتهای مصوب وابلاغی
5. نداشتن سابقه سوء امنیتی ومکتبی
3-آموزش های بسیج را نام ببرید.
آموزش مقدماتی مرحله اول - آموزش مقدماتی مرحله دوم - آموزش تکمیلی
ادامه مطلب ...
احمد بن حنبل
نسب امام احمد
او: احمد بن محمد بن حنبل بن هلال بن اسد بن ادریس شیبانی مروزی بغدادی که نسب او عربی وکنیه اش ابو عبدالله می باشد. حافظ بزرگ ابوبکر بیهقی نسب امام احمد را به ابراهیم خلیل – صلی الله علیه وسلم- رسانیده است.
محل تولد وزندگی امام احمد
امام احمد -رحمه الله علیه- در ربیع الاول سال 164 هجری. ق. در بغداد بدنیا آمد. درسن 3 سالگی پدرش را از دست داد ومادرش سرپرستی وی را به عهده گرفت. و درهنگامی که نوجوانی بیش نبود در مجالس درس ابویوسف قاضی حضور پیدا می کرد پس در سن 16 سالگی به حدیث روی آورد.
احمد بن حنبل
نسب امام احمد
او: احمد بن محمد بن حنبل بن هلال بن اسد بن ادریس شیبانی مروزی بغدادی که نسب او عربی وکنیه اش ابو عبدالله می باشد. حافظ بزرگ ابوبکر بیهقی نسب امام احمد را به ابراهیم خلیل – صلی الله علیه وسلم- رسانیده است.
محل تولد وزندگی امام احمد
امام احمد -رحمه الله علیه- در ربیع الاول سال 164 هجری. ق. در بغداد بدنیا آمد. درسن 3 سالگی پدرش را از دست داد ومادرش سرپرستی وی را به عهده گرفت. و درهنگامی که نوجوانی بیش نبود در مجالس درس ابویوسف قاضی حضور پیدا می کرد پس در سن 16 سالگی به حدیث روی آورد.